رفتن به متن
شیشه‌شناسراهنمای بی‌تعارف شیشه سکوریت
انتخاب شیشه

ضخامت شیشه سکوریت؛ برای هر کاربرد چند میل؟

به‌روزشده در ۲۸ مهر ۱۴۰۵ — ۴ دقیقه مطالعه

در یک نگاه

برای بیشتر کارهای خانگی و اداری ضخامت درست بین ۸ تا ۱۲ میلی‌متر است؛ عدد نهایی را کاربرد، ابعاد قطعه و نوع نگه‌دارنده تعیین می‌کند. هر مترمربع به ازای هر میلی‌متر ۲٫۵ کیلوگرم وزن دارد.

ضخامت شیشه سکوریت؛ برای هر کاربرد چند میل؟

اولین سؤالی که هر فروشندهٔ شیشه از شما می‌پرسد «چند میل؟» است، و اولین اشتباه رایج هم همین‌جا رخ می‌دهد: انتخاب ضخامت فقط بر اساس قیمت، یا تقلید از ضخامتی که همسایه برای کار کاملاً متفاوتی سفارش داده. ضخامت شیشهٔ سکوریت باید از سه عامل بیرون بیاید: کاربرد، ابعاد قطعه و نوع نگه‌دارنده (لولا، ریل، پروفیل یا اسپایدر). این راهنما همین سه عامل را کنار هم می‌گذارد.

ضخامت‌های رایج شیشه سکوریت در بازار

شیشهٔ سکوریت از شیشهٔ فلوت معمولی ساخته می‌شود؛ پس ضخامت‌هایش همان ضخامت‌های استاندارد فلوت است. در بازار ایران این اعداد بیشتر دیده می‌شوند:

ضخامت وزن هر مترمربع کاربردهای معمول
۴ و ۵ میلی‌متر ۱۰ و ۱۲٫۵ کیلوگرم درِ کابینت، قاب کوچک، لوازم خانگی
۶ میلی‌متر ۱۵ کیلوگرم قفسه، رومیزی کوچک، پنجرهٔ دوجداره (یکی از لایه‌ها)
۸ میلی‌متر ۲۰ کیلوگرم کابین دوش استاندارد، رومیزی، پارتیشن کم‌ارتفاع
۱۰ میلی‌متر ۲۵ کیلوگرم پارتیشن اداری، درب شیشه‌ای لولایی، درب اتوماتیک، ویترین
۱۲ میلی‌متر ۳۰ کیلوگرم درب‌ها و پارتیشن‌های بلند، نمای مغازه، ورودی ساختمان
۱۵ و ۱۹ میلی‌متر ۳۷٫۵ و ۴۷٫۵ کیلوگرم کف شیشه‌ای و پله (فقط به صورت لمینت)، دیوارهای خیلی بلند

عدد وزن از یک قاعدهٔ ساده می‌آید: هر مترمربع شیشه به ازای هر میلی‌متر ضخامت حدود ۲٫۵ کیلوگرم وزن دارد. پس یک درب ۹۰ در ۲۱۰ سانتی‌متری با ضخامت ۱۰ میلی‌متر حدود ۴۷ کیلوگرم است. این عدد برای انتخاب لولا و ریل حیاتی است؛ اگر حوصلهٔ حساب ندارید، محاسبه‌گر وزن شیشه همین کار را برایتان انجام می‌دهد.

ضخامت مناسب برای هر کاربرد

کابین دوش

برای کابین‌های معمول خانگی ۸ میلی‌متر رایج‌ترین انتخاب است. اگر درب کابین لولایی و پهن‌تر از ۸۰ سانتی‌متر است یا قطعهٔ ثابت بلندتر از دو متر دارید، ۱۰ میلی‌متر حس محکم‌تری می‌دهد و کمتر لرزش دارد. ۶ میلی‌متر فقط برای کابین‌های قاب‌دار (که پروفیل دورتادور دارند) قابل‌قبول است.

پارتیشن اداری

پارتیشن‌های تک‌جداره تا ارتفاع حدود ۲٫۷ متر معمولاً ۱۰ میلی‌متری‌اند. وقتی ارتفاع از سه متر بیشتر می‌شود یا پارتیشن بدون پروفیل بالایی نصب می‌شود، ۱۲ میلی‌متر انتخاب امن‌تری است. پارتیشن دوجداره (برای عایق صدا) معمولاً از دو شیشهٔ ۶ یا ۸ میلی‌متری ساخته می‌شود.

درب شیشه‌ای و درب اتوماتیک

درب‌های لولایی (با جک کف یا لولای سقفی) و لنگه‌های درب اتوماتیک کشویی معمولاً ۱۰ میلی‌متری‌اند. برای درب‌های بلندتر از ۲۵۰ سانتی‌متر یا پهن‌تر از ۱۱۰ سانتی‌متر، ۱۲ میلی‌متر توصیه می‌شود. نکتهٔ مهم این است که یراق‌آلات هر درب برای وزن مشخصی ساخته شده؛ شیشهٔ ضخیم‌تر بدون یراق مناسب، خودش مشکل‌ساز است.

ویترین و نمای مغازه

شیشه‌های ثابت نما به‌خاطر ابعاد بزرگ و فشار باد معمولاً ۱۰ یا ۱۲ میلی‌متری انتخاب می‌شوند. در طبقات بالاتر یا نماهای بزرگ‌تر از سه متر، محاسبهٔ مهندسی فشار باد لازم است و نباید به عدد تجربی بسنده کرد.

نرده، جان‌پناه، کف و پله

اینجا قاعده فرق می‌کند: هر جایی که شکستن شیشه می‌تواند باعث سقوط شود، شیشهٔ سکوریت تک‌لایه کافی نیست و باید از لمینتِ دو لایه سکوریت استفاده کرد (مثلاً ۸+۸ یا ۱۰+۱۰). دلیلش را در راهنمای تفاوت سکوریت و لمینت توضیح داده‌ایم.

چرا ابعاد قطعه به اندازهٔ کاربرد مهم است

شیشه هر چه بزرگ‌تر شود، زیر بار خودش و ضربه‌های معمول بیشتر خم می‌شود. خیز (خمش) زیاد هم ظاهر بدی دارد، هم به یراق‌آلات فشار می‌آورد. به همین دلیل یک پارتیشن ۱۰ میلی‌متری در ارتفاع ۲٫۴ متر کاملاً محکم است ولی همان شیشه در ارتفاع ۳٫۲ متر بدون پروفیل بالایی کمی می‌لرزد. یک قاعدهٔ سرانگشتی در کارگاه‌ها این است که با هر ۶۰ تا ۷۰ سانتی‌متر افزایش طول آزاد، یک پله ضخامت را بالا ببرید؛ اما برای کارهای سازه‌ای این قاعده جایگزین محاسبه نیست.

نقش نگه‌دارنده در انتخاب ضخامت

  • پروفیل دورتادور: شیشه از چهار طرف نگه داشته می‌شود؛ می‌توانید یک پله نازک‌تر انتخاب کنید.
  • پروفیل فقط پایین (U شکل): شیشه مثل یک تیر طره کار می‌کند؛ ضخامت باید بیشتر باشد.
  • لولا و جک: وزن شیشه روی دو نقطه می‌افتد؛ ضخامت و وزن باید با ظرفیت لولا هماهنگ باشد.
  • اسپایدر و پیچ‌وپین: سوراخ‌ها نقاط تمرکز تنش‌اند؛ معمولاً ۱۲ میلی‌متر یا لمینت انتخاب می‌شود.
یادتان باشد: ضخامت بعد از سکوریت شدن قابل تغییر نیست و شیشهٔ سکوریت را نمی‌شود برید یا سوراخ کرد. هر برش، سوراخ و تراش لبه باید پیش از کوره انجام شود؛ پس پیش از سفارش، ضخامت و ابعاد را قطعی کنید.

اشتباه‌های رایج در انتخاب ضخامت

  1. ضخیم‌تر همیشه بهتر نیست. شیشهٔ ۱۲ میلی‌متری روی لولایی که برای ۴۵ کیلوگرم ساخته شده، لولا را زودتر از کار می‌اندازد.
  2. نادیده گرفتن وزن در حمل و نصب. قطعه‌های بالای ۸۰ کیلوگرم را نمی‌شود با دو نفر و بدون بادکش با خیال راحت جابه‌جا کرد.
  3. یکسان گرفتن ضخامت همهٔ قطعات. در یک پروژه ممکن است قطعهٔ ثابت ۱۰ میلی‌متر و درب ۱۲ میلی‌متر لازم باشد.
  4. سکوریت تک‌لایه برای نرده. این اشتباه خطر جانی دارد، نه فقط مالی.

جمع‌بندی و قدم بعدی

برای بیشتر کارهای خانگی و اداری عدد درست بین ۸ تا ۱۲ میلی‌متر است و تصمیم نهایی را ابعاد و نوع نگه‌دارنده می‌گیرد. اگر می‌خواهید ببینید یک مجری در تهران برای هر کاربرد چه ضخامت‌هایی پیشنهاد می‌دهد، صفحهٔ samgostarmax.ir/glass نمونه‌های کاربردی خوبی دارد. برای آشنایی با نمونه‌های فنی محصولات شیشهٔ ساختمانی هم کاتالوگ‌های پیلکینگتون مرجع خوبی‌اند.

ادامهٔ مطالعه